Kruidenvrouwtje Riëtte Janssen > 2 juni 2013

Ik ben geboren in Laag-Caestert aan de Voer in Eijsden. Toen ik 1 was verhuisde ik met mijn ouders naar de Wilhelminastraat, naar het huis van mijn opa en bonne maman. Dit bleef altijd een thuis waar ik me heel verbonden voelde met de natuur en de eenvoud van het leven. Al jong leerde ik van mijn opa, die hoofdgardenier was op het Kasteel in Eijsden, lekker wroeten in de grond en met geduld en passie stekken, planten en oogsten. Mijn bonne maman had een echte pluktuin wat voor mij heerlijk was om in te spelen en te snoepen van bessen, peren, pruimen en worteltjes direct uit de grond. Zij droogde ook allerlei kruiden en zij leefde heel dicht bij de natuur.

Die liefde voor de natuur is in de loop van mijn leven steeds groter geworden. Toen mijn moeder op mijn 21e stierf aan kanker is mijn zoektocht begonnen naar optimale gezondheid. Ik ging me o.a. verdiepen in kruiden; Lexicon der geneeskruiden van Mellie Uyldert werd in die tijd mijn lijfboek. De volgende opleidingen werden mijn deel: een opleiding van dr. Vogel, een docentenopleiding gezondheidskunde- en huishoudkunde, de opleiding tot Kasteeltuingids in Valkenburg en daarna tot Natuurgids. De opleiding in de kruidentuin door Jan en Leny de Vries gaven een flinke aanzet om nog meer tincturen en kruidenmengsels te maken. Gezonde voeding en recepten schrijven met veel groene kruiden en planten uit de natuur gaf me veel vreugde en vitaliteit. De tien boeken over Anastasia "een wijze vrouw uit de Taiga” gaven mij een gevoel van thuiskomen en herkenning. Ik veranderde mijn tuin steeds meer in een pluktuin en probeer sinds vele jaren die verbondenheid met de natuur dagelijks te vieren en uit te dragen. Op mijn website www.centrumsavoirvivre.nl vind je recepten van wilde planten en gezonde en lekkere recepten die ik voor het tijdschrift Uitzicht schrijf. Mijn passie voor alle planten en bloemen die eetbaar en/of geneeskrachtig zijn wil ik graag met jullie delen op deze wandeling.
Ben Stevens: muzikant, drummer en architect

Ik heb een grote passie voor muziek en met name voor drummen. Ik ben inmiddels 19 jaren actief als drummer en muzikant. Ik heb in meerdere bands gespeeld en biedt als freelancer mijn muzikale diensten aan. Ik geef drumlessen op individuele basis, sessies met meerderde drummers (acaleph) en ik ben te boeken voor optredens. Mijn passie voor muziek is ontzettend groot, wat ook blijkt uit de naam van mijn pasgeboren zoon Ischa Jazz.

Muziek speelt ook een enorme belangrijke rol in mijn ontwerpen als architect, waar ik op het punt sta om mijn master te behalen. Als architect wil ik natuurlijk bouwen aan de toekomst; ik wil op een artistieke wijze tegelijk een vernieuwende, duurzame als kritische partner zijn in het ontwerpproces; het proces van aanpassing en vernieuwing van onze omgeving. Ik ben sinds een aantal jaren met een collega bezig met het onderzoeken en ontwikkelen van een gebouw dat in zijn geheel is vervaardigd uit papier. Papier is voor Europa nieuw als duurzaam bouwmateriaal. Wij willen laten zien en bewijzen dat het mogelijk en slimmer is te gaan bouwen met dit innovatieve materiaal. Bouwen in papier heeft wat ons betreft de toekomst! Wij doen mee aan prijsvragen op dit gebied en u bent natuurlijk van harte uitgenodigd om op ons te stemmen. Voor meer informatie: facebook think paper.
Beheerders dierenambulance Zuid-West-Limburg Marian en Ad van Keulen >
9 december 2012

De dierenambulance verzorgt dieren die tijdens de vakantie van hun baasje bij hun zijn ondergebracht. Daarnaast rijdt de dierenambulance uit als er meldingen zijn van zieke of gewonde dieren. Ook worden er weesdieren opgevangen. Tevens kan er sprake zijn van dieren die door hun baasje ergens zijn achtergelaten of die door hun baasje aan de dierenambulance worden afgestaan. Ze komen in actie bij meldingen van dierenmishandeling i.s.m. bijvoorbeeld de politie. De dierenambulance geeft ook voorlichting aan scholen, zorgcentra, e.d.

Enkele jaren geleden is Ad’s passie voor roofvogels ontstaan. Eerst kreeg ik bij de kweker een kerkuil die net uit het ei was gekomen. Het kuiken heb ik zelf met veel liefde en geduld groot gebracht.

Een jaar later kreeg ik een Europese oehoe. Langzaam aan ben ik toen bij de dierenambulance mijn interesse gaan uitbreiden. Vervolgens werd ik gevraagd om op scholen en zorginstellingen mijn dieren te laten zien en erover te vertellen.

Ruim een jaar geleden kwam er een melding binnen dat er in Valkenburg een gier was gevonden.

Deze bleek getraind te zijn door een valkenier. Toen de valkenier zijn gier kwam halen vertelde hij dat hij nog een Afrikaanse oehoe had die wij mochten overnemen.

Ik ben nu in het bezit van 3 roofvogels en ga er enkele dagen per week mee op pad.

Mijn kennis ben ik steeds meer aan het uitbreiden.
Voor meer informatie: www.dazwl.nl.
Coördinator boerderij- en heemkundemuseum John Starmans > 4 november 2012

Ik was de oudste zoon van een keuterboertje. De Farmall trekker waar ik toen mee in contact kwam heeft waarschijnlijk een onuitwisbare indruk op mij gemaakt. In het ouderlijk boerderijtje wat ik aankocht, staan nu 14 tractoren, een 5-tal stationaire motoren, een dorsmachine, een grote stropers, en de nodige machines, die stammen uit de periode van de eerste mechanisatie met trekkers.

Als voorzitter van de Oude Trekker- en Motorenvereniging Afdeling Limburg had ik veelvuldig contact met de toenmalige secretaris Eef Smitshuysen, die al jaren droomde van een eigen boerderijmuseum. In mijn voorstel, om de bouwwerkzaamheden gezamenlijk op te pakken en de investeringen te delen, kon het echtpaar Smitshuysen zich wel vinden. Als tegenprestatie zou ik het gebruiksrecht van het museum verwerven, zodat ik de exploitatie zou kunnen vervlechten in een zorgproject. Na een sloop- en bouwperiode van 1 ½ jaar gingen de poorten in april 2007 open voor het publiek. Sindsdien mogen we ons verheugen op gemiddeld 3000 betalende bezoekers per jaar. Gaandeweg heb ik me een aantal oude ambachten meester gemaakt. Voorbeelden daarvan zijn het dorsen met de dorsmachine, vlaaien bakken in de houtoven en stroop stoken. En….., als het eindproduct weer eens tevreden gezichten oplevert, dan kan ik intens genieten!
Voor meer informatie: www.boerderijmuseumschimmert.nl

Vrijwillig molenaar Jean Delbressine > 30 september 2012

De molen raakte daarna danig in verval en dit was een reden voor moeder om de molen in 1992 over te dragen aan de stichting tot behoud van kasteel Wijnandsrade en de beltkorenmolen van Nuth. Door deze overdracht werd het behoud en de instandhouding van de molen gewaarborgd, hetgeen een geruststellende gedachte was voor ons gezin. De stichting heeft de molen vervolgens voortvarend laten restaureren met steun van het Rijk, provincie en gemeente. Op 6 mei 1994 is de molen feestelijk heropend.
Vanaf die datum ben ik als vrijwillig molenaar regelmatig te vinden op de molen. Het molenvirus vanuit de jeugdjaren was ik gelukkig nog niet kwijtgeraakt. De kennis vanuit mijn jeugdjaren heb ik wel aangevuld met een opleiding tot vrijwillig molenaar bij een meestermolenaar in 1993/1994. Vanaf 1994 tot 2009 heb ik de molen alleen beheerd totdat begin 2009 molenaar Ron Schols zich meldde met het verzoek om samen de molen te kunnen beheren. Zijn molen in Oirsbeek kon door omstandigheden niet meer draaien maar wordt op termijn wel weer maalvaardig gemaakt. Er is inmiddels een nieuwe beheerstichting gevonden.

Vanaf 2009 laat ik samen met collega Ron de molen regelmatig draaien en bij voldoende wind wordt naar hartelust twee tot drie maal in de maand spelt gemalen voor bakker Pieters in Oirsbeek, die er een ambachtelijk speltbrood van maakt. Tevens verkopen we bakmeel aan thuisbakkers tijdens de openstellingsuren. Ook verzorgen we op verzoek rondleidingen aan groepen en overige belangstellenden. Tijdens de communievoorbereiding op de basisscholen komen diverse groepen leerlingen naar de molen om te ervaren hoe een molen werkt, hoe graan eruit ziet en hoe het tot meel vermalen wordt. Dit vinden ze geweldig. Tot slot zorgen we ervoor dat de diverse draaiende molenonderdelen op tijd gesmeerd worden, dat de wiggen gecontroleerd worden en dat de molen regelmatig gepoetst wordt.

Kort samengevat, een fijne niet alledaagse hobby die nooit verveelt, zeer zeker niet in de herfst en winter wanneer het weer wel eens grillig kan zijn. Dan is het opletten geblazen!

Hoogtijdagen voor de molen zijn uiteraard de bekende molendagen zoals de Nationale Molen- en Gemalendag, de Limburgse molendag en Nationale Monumentendag .
Verteltheater "De Verborgen Wereld”: Chantal Karsten > 26 augustus 2012

In een wereld waar uiterlijkheden haast ’t belangrijkste lijken wil ik graag iets aanreiken voor het innerlijk van jong en oud. Zeer dankbaar ben ik dat het mij gegeven is om sprookjesverteller te zijn en met mijn verteltheater door het land te trekken. In de diepste lagen van elke mensenziel worden schatten bewaard die steeds opnieuw voor ieder mens zo individueel en zo oorspronkelijk zijn, dat we ze zelf het liefst ook weer in de vorm van een sprookje tot uitdrukking zouden willen brengen.

Zo heeft elk sprookje en elk verhaal een verborgen wereld die als vanzelf zijn weg naar het diepst van ons verborgen innerlijk vindt en daar als een zaadje geborgen wordt om te ontkiemen als de tijd daar rijp voor is. Vol eerbied wil ik daarom de sprookjes teruggeven aan jong en oud. Wilt U de sprookjes weer ontmoeten, laat U dan meenemen middels het vertellen, zang, de knooppop, de Bourdonlier en de transparantenkast. Voor meer informatie: www.morag.nl
Fotgrafe: Wiesje Peels > 26 augustus 2012

<><>Wiesje Peels is docente fotografie bij de afdeling visuele communicatie van de Academie voor Beeldende Kunsten te Maastricht. Galerie Pennings te Eindhoven en Galerie Huub Hannen te Maastricht vertegenwoordigen haar werk.

 

Zelf zegt zij over haar werk:

Door te fotograferen kan ik mijn diepste gevoelens vorm geven. Mijn stemmingen en verlangens vormen de bron.

Als ik werk, wil ik gelijk staan aan de mensen die ik fotografeer, en meevoelen met hun situatie.

Ik word dan niet meer als voyeur gezien maar als gelijke. De geportretteerden stellen zich op hun beurt meer open. Dat komt de fotografische weergave en diepgang ten goede. Daardoor ontstaat een betere impressie van hun karakter en de sfeer die hen omgeeft.

Humor, herkenning, vervreemding en het oproepen van vragen zijn voor mij belangrijke expressiemogelijkheden.

Fotograferen geeft mij zin in- maar ook aan- mijn leven, ik gebruik mijn zintuigen om mijn leven zin te geven.
Voor meer informatie: www.wiesjepeels.com.
Klank- en tekentherapeute: Rose Debats > 8 juli 2012.
In den beginne was.... het geluid, de oerknal. Uit deze eerste oerklank vloeiden alle ander klanken, trillingen en frequenties voort, die op hun beurt met elkaar gingen resoneren.
Omdat het menselijk lichaam voor 75% uit water bestaat trilt door een tik op de klankschaal of gong alles mee tot diep in de cellen.
Dit geeft een reinigende werking.
Tijdens een klankmassage vloeien de trillingen als
golvende bewegingen door je lichaam.
Je voelt je ondergedompeld in een tintelend bad van klanken, hetgeen ontspannend, verkwikkend en helend werkt.

Meer dan twintig jaar geleden kwam ik in aanraking met de klankschalen en werd er zo door gegrepen dat ik mij erin ben gaan verdiepen.
Sindsdien is het mijn passie en help ik mens en dier.
Voor meer informatie: www.rosedebats.nl.

Vogelkenners: Gabriëlle & Huub Engelen > 27 mei 2012.

In begin negentiger jaren hebben wij een vogelherkenning-cursus gedaan bij het IVN Ulestraten, waarna het vogelvirus is blijven hangen. Wij zijn toen ook lid geworden van de vogelwerkgroep Ulestraten, waar we samen vele vogel-excursies hebben gemaakt. Gabriëlle is meer liefhebber van het wandelen en kijken, Huub is daar tegenover veel actiever met vogel spotten, zowel vogel

herkennen qua uiterlijk als zang, waarbij nog altijd veel te leren valt. Huub is verder actief als coördinator van de steenuilen werkgroep Limburg. Deze werkgroep zorgt voor de bescherming van de steenuil in Limburg. Ook het fotograferen van vogels is zeker een grote liefhebberij.